Tuesday, July 31, 2012
kehanet
boyle oluvericekmisiz gibi. yillar sonra, 50 yasinda, 40 yasinda, boyle olucakmisiz gibi. cocuklarimizin selin, gulsah, caada teyzeleri. senede bir ay, dunyanin binbir cesit yerinden toplasinca "bizim kizlar gelecek" diyivericekmisim gibi. hep bu halleriyle. 54 numaranin asil misafirleri. siirler sarkilar raki sofralari sarap geceleri. her dem taze, hep genc, hep yeni.
Tuesday, July 24, 2012
The Habitat'taki balıkları beslemeye gelmişken yazayım dedim:
hanımsal sebepli ağlamalar orucu bozmaz.
orucu ağız spreyiyle açmak orucu bozmaz.
niyetlenip bozunca 61 gün gerekiyor diye hiç oruç tutmamak orucu bozmaz.
dini konuları sorgulamak, bu konularda tartışmak orucu bozmaz.
orucu ağız spreyiyle açmak orucu bozmaz.
niyetlenip bozunca 61 gün gerekiyor diye hiç oruç tutmamak orucu bozmaz.
dini konuları sorgulamak, bu konularda tartışmak orucu bozmaz.
Tuesday, July 10, 2012
Hayat patronların kucağında başlamıyor.
Beylik lâflar edip susmak için gelmedik
Yaşamaya geldik biz
Çünkü biz yaşamazsak
Yaşanmamış bir ömür kalacak yarına.
(2007den göz kırpan doğum günü tebriği)
Yaşamaya geldik biz
Çünkü biz yaşamazsak
Yaşanmamış bir ömür kalacak yarına.
(2007den göz kırpan doğum günü tebriği)
Tuesday, July 3, 2012
evdeyim
venüs ün gerilemesi de bitti, en son yolculadıydık fizik binasının damından, nedir bu her şeyi yeniden yeniden gözden geçirme hâli? oysa biz değil miydik yeni bir yaşamak özlemi içinde yanıp tutuşan? felsefe dersleri alınca mı daha çok sorular sorar insan, yoksa sorduğu soruları yüksek sesle tekrarlamaya mı daha bir hevesli olur?
yerleşik düzenin verdiği toparlanma psikolojisinden mütevellit yolculamaya yatkınlaşıyorum yollara çıkmaktan müstesna. hep birilerini bekliyorum. biliyorum, sen de öylesin, ama ikimiz de beklerken o beklenen hiç gelmeyecek biliyorsun da. birileri artık bir şeyler yapmalı. o ben olursam şarkıma karşılık verecek misin peki, işte bunu bilmiyorum.
özledim fena. sorgusuz sualsiz ve etiketsiz bir şeyler yaşamayı. senle. kaybedecek hiçbir şeyimin olmayışı beni daha güçlü kılıyor.
hadi gel.
yerleşik düzenin verdiği toparlanma psikolojisinden mütevellit yolculamaya yatkınlaşıyorum yollara çıkmaktan müstesna. hep birilerini bekliyorum. biliyorum, sen de öylesin, ama ikimiz de beklerken o beklenen hiç gelmeyecek biliyorsun da. birileri artık bir şeyler yapmalı. o ben olursam şarkıma karşılık verecek misin peki, işte bunu bilmiyorum.
özledim fena. sorgusuz sualsiz ve etiketsiz bir şeyler yaşamayı. senle. kaybedecek hiçbir şeyimin olmayışı beni daha güçlü kılıyor.
hadi gel.
Subscribe to:
Posts (Atom)