Her aşk hikayesi yazılmayı hak eder. #1

Bu sabah uyandığımda ağlamıyordum. Bünye alışmış olacak, "neden üzgündüm ben?" diye düşünüp hatırlayıp ağladım biraz (27 dakika). Tabii bu sırada kendimi üzecek senaryoları ve telkinleri yeniden değerlendirdim, biraz radyo dinledim ve mesajlara cevap verdim. Sonra sıkılıp günler geceler boyu başımda nöbet tutan arkadaşıma kahvaltı hazırlamak istedim. Ihlamur demledim. Buraya kadar her şey çok güzeldi. Sonra ağlamaya başlayınca anladım ki bana daha incelik isteyen bir iş gerek. Sen yaparsın diye hiç öğrenme gereği duymadığım bir şey gerekiyordu bana: krep! Hayatımda ilk defa tavada krep döndürme çabam başarılı olunca o kadar sevindim ki (kimse bu başarıyı görüp takdir etmiş olmasa da) ağlamaya başladım. Bu kadar ufak bir şey bile bu kadar büyük bir tatmin duygusu getiriyorsa, diye düşündüm, gerçek başarılarım kim bilir ne güzel olacak!

Sonra artık ağlamadım.

gel, yollara düşelim ;)

bu şarkı beni manik etti :) bi' sevdim kendimi. fotoğraflarıma baktım. hayatımın fon müziği ezginin günlüğü, eltoş doğru bir saptamada bulunmuş. iyi ki, iyi ki, iyi ki! her hatama da, her başarısızlığıma da, her fazla kiloma da, iyi ki!

Duvarlar çok ince.

Her şeyi gör. Her şeyi yaşa. Etimolojiye pek takılma. Yazılarını revize etme. Re-vize. Hatta yazma. Mümkünse gece ondan sonra ses çıkarma. Çünkü güzel şeyler gece olur. Hiç güzel şey yaşama. Kimseyi rahatsız etme. İnsanlar neşelerinin başkalarını rahatsız edeceğini düşünmez. Neşelenme. Kederlenme. Müzeyyen Senar açma. Şarkı söyleme. Gündüz de söyleme. Kimseyle görüşme. Karşı cinsle hele hiç görüşme. Kötü örnek olursun. Korkulacak bir yanı yokmuş derler. Öteki'nden kork. Ötekileştir. Bizim burda çok tanıdığımız var'laş. Kimseye güvenme. Kimseye inanma. Kimin kimsen olsun. Sebepsiz yere en yakın arkadaşını bile ele güne karşı savunmadığın lise yıllarını hatırla. İçindeki adalet duygusunu hatırla. Adalet ve öç alma arasındaki farkı hatırla. Hatırla, ama uygulama. Delirme. Fikir üretirken beynini yakma. Tepki verme. Bağırma. Ağlama. Sesini yükseltme. Git dışarıda yaşa. Evde yaşama. Evde uyu. Evde öl. Evde sadece temizlik yap. Hatta yapma. Gelen aşureyi ye. Komşulara gülümse. Dost olma. İdare et. İdareyle iyi geçin. Seni sevmeseler de tasvip etsinler. Sevgi iddialı duygu. Kimseyi sevme. Kendini de sevme. Seni buralarda yaşatmazlar belki. Yaşama zaten. Öğrenci. Kadın. Yalnız. Eşitlikçi. Özgürlükçü. Sosyal. Genç. Saygılı. Dışa dönük. Yaşama sen. En iyisi.

'Relax & Unwind'

Çok fazla insan, çok fazla iletişim, çok fazla meşguliyet
Mecburiyyet
Boyun çıtı, bel ağrısı, göz kayması

Evdeki bütün bardakları yıkadım!

...

Haftada iki defa terapiye giden bir kadına göre fazla dertliyim.

st-

Yine biri gelir
Sen birine gidersin
Onu sana getiren yollarından öpersin
İlk değil ikinci görüşte, dersin
Merak edersin

Dinlemekten sıkılana kadar
dinlersin

Sonra kalkar gidersin.

Ekim

Artık yazmıyorum. Artık zaten burayı da kimse okumaz. Artık kapanan defterlerin üstüne düşülecek notlarım bile yok.

Ölenler oldu.

Her şeyi kişisel alan 21. yüzyıl insanıyım ben. Hem inançlı, hem Gen Y, hem de 3 büyük şehirliyim.

Neden benden bekleneni yapıp bu sığlıktan kurtulmuyorum?

...

Seninle uyumak bile istemiyorum.

When in doubt, go to library.

Bu mottoyu biraz fazla ciddiye almis olabilirim. Diger insanlarin terapide, alkolde, uyusturucuda veya ibadette buldugu huzuru ben burada buluyorum. Ustelik kafamin karisik oldugu konuyu dusunmeden dahi birkac gunluk kutuphane ziyareti ile bilincaltim cozuveriyor. Hayir, kesinlikle bir kacis degil. Bir motivasyon kaynagi. Siginak degil, karargah.

bunu bi yere yazmam lazım

hani şimdi biz
çok güzel şeyler okuduk ya yıllarca
çok güzel şeyler yazdılar falan
sonra gittik
bu gazla
hiç öyle şeyler yazmayan adamlara âşık olduk
çünkü belki
benim o eski tespit geçerliydi
yazmak zamanı ve yaşamak zamanı
gibi
yazmak insanı ve yaşamak insanı vardı
yaşarken unuttuk okumayı yazmayı
yaşayamadıkça okuduk yazdık

öyle işte.

Bos buldugu her pencereden sana sesleniyor

Ustunu renkli sekerli gulucuklerle
Bol kremali kahkahalarla
Agiz yakan dramalarla ve bir ton acik sevgi sozcukleriyle ortsen de
O, orada.

Dua

Her sey birden bire olmaliydi
Birbirine askla bakan iki goz
Birden bire el ele tutusup
Dunyaya haykirmaliydi asklarini

Cunku ask beklemez

Sevismeler bu yuzden
Evlenmeler tasinmalar
Bir cocuk bir daha
Hep bu yuzden

Milestone

Kazandigim para ile gecinecek olmaktan korkuyorum. Tipki eve cikmaktan, asik olmaktan, hayattaki ilk tutkumdan vazgecme kararimdan, bilmedigim bir sehirde tanimadigim insanlarla yasamaktan, hayatimi gecirecegim meslegi secme sorumlulugundan, okuyacagim universiteye hazirlanmaktan, okudugum liseden mezun olmaktan, ve okumaktan ve arkadas edinmekten ve o ilk adimi atmaktan ve dunyaya gelmekten korktugum gibi. Keske'den korka korka geldik bu noktaya, hic keske demeden. Cok sukur.

Olric cevap vermeye basladi. 5 sene sonra. Hayatimdan kayip giden, tutamadigim nice dostlugun yasina tutunabilirim belki. Biz de sarkilar soylemistik sarhos gecelere, biz de tozlu sahnelere uflemistik, oyunlar oynamistik stamboul ve ortadogu semalarina. Kim kaldi ergenlik yazilarini saklayan? Lumpen bir nostaljiden baska ne geliyor elden? 10 yil sonra bugun hala kimsenin okumayacagi fazla kisisel yazilar ureten bir kadinin yasantisi artik kaleme almaya deger mi? Sorularima cevap verecek muthis bir hayret ve anlama kabiliyeti olan o dostlar nerede? Tutunmak mecburiyeti mazur gosterir mi burjuva dertlerimizi? Eski stalker'lardan kim kaldi.. Aklini kacirmamak mumkun degil! Tutma becerisinden yoksun bir kadinin eline akil mi emanet ediyorsunuz bir de? Her seyi ve herkesi mutlu etme safligina dusmus bir mutsuzlugu kim avutacak? Arabesk vicdanlarimizi bir yoklayalim hele.

Ama seni cok ozledim. Sen'leri. Butun akil tutulmalarimi mazur gosterecek kaybolan yillara bir saygi durusunda bile bulunamayan aciz bir sifatim artik.

duydum ki başkasına cömertsin