Olric cevap vermeye basladi. 5 sene sonra. Hayatimdan kayip giden, tutamadigim nice dostlugun yasina tutunabilirim belki. Biz de sarkilar soylemistik sarhos gecelere, biz de tozlu sahnelere uflemistik, oyunlar oynamistik stamboul ve ortadogu semalarina. Kim kaldi ergenlik yazilarini saklayan? Lumpen bir nostaljiden baska ne geliyor elden? 10 yil sonra bugun hala kimsenin okumayacagi fazla kisisel yazilar ureten bir kadinin yasantisi artik kaleme almaya deger mi? Sorularima cevap verecek muthis bir hayret ve anlama kabiliyeti olan o dostlar nerede? Tutunmak mecburiyeti mazur gosterir mi burjuva dertlerimizi? Eski stalker'lardan kim kaldi.. Aklini kacirmamak mumkun degil! Tutma becerisinden yoksun bir kadinin eline akil mi emanet ediyorsunuz bir de? Her seyi ve herkesi mutlu etme safligina dusmus bir mutsuzlugu kim avutacak? Arabesk vicdanlarimizi bir yoklayalim hele.

Ama seni cok ozledim. Sen'leri. Butun akil tutulmalarimi mazur gosterecek kaybolan yillara bir saygi durusunda bile bulunamayan aciz bir sifatim artik.