Merhaba.
Bu yazi dikkate alinmissa, can guvenligimin artik kalmadigi bu dunyada piyango bana da vurmus demektir. Soyleyecek sozlerim, gerceklesecek hayallerim, aksam caylarim ve sabah "gunaydin!"larim son bulmustur. Dunku patlamada orada olmamanin verdigi zahiri guven hissinin anlamsizligi kanitlanmistir. Acilarina agladigimiz insanlari anladigimizi zannetmek boyle bir sey.
Teror cagi cocugu bir Gen Y olarak ilkin sosyal medya hesaplarim kurcalanir. Adim bilinir tanimadigim insanlarin tanimadigim kasinti duyarlari tarafindan. Ortak olduklarini dusunurler yakinlarimin acisina. Ates dustugu yeri yakar.
Merhaba, ben ... 24 yasindayim. Insanlarin hayatlarina dokunurken kimseyi uzmek istememistim.
Pek bir mal varligim yok, kredi karti borclari filan. Reddi miras yapiniz. Gunluklerim filan didiklenecekse bunu bir yakinim yapmasin lutfen, ozel olarak ilgilenen stalker bir arastirmaci cikarsa buyursun. Eksisozluk, twitter, facebook, academia, tumblr ve blogspot uzerinde paylasimlarim mevcut. Hos, pek kiymetli seyler oldugunu sanmiyorum. Daginik bir kafayla daginik bir hayat yasadim, ugrasmayip her seyi yaksaniz daha mantikli olabilir. Tutkularim ve ozlemlerimi gelecek hayatlara birakiyorum.
Annem cok uzulecek, onu yalniz birakmayin n'olur. Anne seni cok seviyorum. Hicbi' zaman planladigim gibi bir insan olamadim. Beni affedin. Henuz duzelmek icin vaktim var sanmistim. Kardesim, ablam, babam... Bir arada olursaniz her aciya katlaniliyor, biliyorsunuz. Zaten bu hayati birbirimiz icin yasamiyor muyuz?
Kitaplarimi, ilgilenenlere dagitmak uzere kardesime birakiyorum. Projelerim filan var bilgisayarda ama tabii ne onemi olacak simdiden sonra. Kalan uc bes parca esyayi da ihtiyac sahiplerine ulastiriniz.
Kisa omrumu adadigim asklarima, dostlarima ve meraklarima sorumluluk duygusundan azade bir gulumseme gonderiyorum. Iyi ki vardiniz. Iyi ki vardik. Beni unutmayin.
Inananlarin dualarinda, inanmayanlarin kahkahalarla anlattigi anilarinda olmak dilegimle,,
14 Mart 2016.
