artık ev olmayan bir şehirden
belki hiç olmamış bir şehre
yeniden aile kurmaya mı
yok. bu defa artık
sahiden yalnız olmaya
gidiyorum. aslında hiç
bir kimseyi bırakmayıp
hiç kimseye dönmeden
ama kandırmadan aşkı,
utandırmadan geceyi
ve kıyılardan açılarak
çok boğulmalardan sağ,
dalgalara tutkun ve
güneşe hasret kalmış
uğruna, uğruma, uğura
inandım. hayra ve şerre
eyvallah, gidiyorum.
