neşesi solan kırmızı bir balonu göğe bırakır gibi
bitirdiğim kağıttan gemiyi akan suya
amin'i gelen duaları tanrıya gönderir gibi
vakti gelince mendil sallanan tren
ve ertesi günü gibi bir şenliğin

Celui Que J'Aime

sözler vardır, verilir
yoksa da bulursun lâzımsa
dosttan, muhakkak olur
yahut eşten ki çok yoktur

denk? belki
bu konuya da çok olumlu 

yaklaşamayacağım 

yalnızlık üstüne size ne öğretildi
bilmiyorum
yalnızlığım bir tercih
olmaktan çıkışı
tek başına kutlanmaz ama

mecburiyete dönüşen
boğar
yalnızlık hariç değil

kadehi tutuşu, dudaklarını ıslatışı
milyonlarca oynat, aynı
kulağına eğilip bir sırrını açık edişi
bütün versiyonlarında

beni özlüyor mudur? 
yanlış soru

nasıl biridir şimdi? 

bu da

ben nasıl biriyim, artık?

hah!