Biz de böyle bir nesildik işte

Mutsuzlukla ne yapacağını bilmeyen genç yetişkinlerdik. Yazsak okunmaz, çizsek anlaşılmaz, kendimize has mutsuzluklarımız olmalıydı. Başkasıyla aynı yerden kanamayı kendimize yediremiyorduk. Kanmamak zaten ihtimâl dahilinde değildi. Fakat iyi saklıyorduk aksayan adımlarımızı, yeni akım bir dans havası sanıyordu herkes. Yahut yalnız biz böyle sanıyorduk, biz de herkestik.

Uğruna kurduğumuz cümleler kimseye uğur getirmiyordu ki. 

kan-at-

umutsuz, hiç, davulun sesi 

taslak kalmış tek tek sözcükler

ve yarın doğum günün senin 

"sen" dediğimde "kim?" sorulmaz artık 

yarın senin doğum günün ve 

ben bir ateşin hatırasıyla ısınıyorum 

bazen, hep değil, çok üşüdükçe 

bu yaz soğuk oldu diye 

doğum senin yarın ve günün 

iyileşmesin, bari izi kalsın 

tatlı tatlı kaşınmayacaksa 

gördükçe acıtsın isterim 

neşesi solan kırmızı bir balonu göğe bırakır gibi
bitirdiğim kağıttan gemiyi akan suya
amin'i gelen duaları tanrıya gönderir gibi
vakti gelince mendil sallanan tren
ve ertesi günü gibi bir şenliğin

Celui Que J'Aime

sözler vardır, verilir
yoksa da bulursun lâzımsa
dosttan, muhakkak olur
yahut eşten ki çok yoktur

denk? belki
bu konuya da çok olumlu 

yaklaşamayacağım 

yalnızlık üstüne size ne öğretildi
bilmiyorum
yalnızlığım bir tercih
olmaktan çıkışı
tek başına kutlanmaz ama

mecburiyete dönüşen
boğar
yalnızlık hariç değil

kadehi tutuşu, dudaklarını ıslatışı
milyonlarca oynat, aynı
kulağına eğilip bir sırrını açık edişi
bütün versiyonlarında

beni özlüyor mudur? 
yanlış soru

nasıl biridir şimdi? 

bu da

ben nasıl biriyim, artık?

hah! 

Eski dost düşman olmaz

Giderek kuruyan sevgilerden geliyorum
Çocukluktan, çocukluğun meraklı yanından
Gece yatarken edilen dualardan:

"beni, ailemi, arkadaşlarımı,
tüm sevdiklerimi, beni sevenleri,
iyi insanları, dünyamızı
koru ya Rabbi!"

Benim, ailemin, arkadaşlarımın,
tüm sevdiklerimin, beni sevenlerin,
iyi insanlar olmadıklarını
öğrenmelerden geçtim.

Severek öğrendim
sevmeyi öğrendiğimi,
sevmenin öğrenildiğini, 
öğretilebileceğini sanarak.

Sevgim büyüktü
beni, ailemi, arkadaşlarımı,
tüm sevdiklerimi, beni sevenleri,
iyi insanları, dünyamızı
korur sandım...

Büyüdüm.

kaç üç gün?

aynı daldaydık, aynı daldaydık 

anlardım aklından geçenleri 

gözlerime bakar ağlar 

içimde ölen biri var 



öfkemi soğutmayacağım.