büyük şairlerin şiirlerini içim titreyerek okudum hep

"keşke o kadın ben olsaydım" diye

bir şairin sıradan şiir kadını olmaktan
daha eşsiz bir şeymiş oysa
sıradan bir adamın aşk şiiri olmak

insan saahiden yazmak için zaman bulamayabilir mi?

veya heyecan

tutkusunu kaybetmiş kimselere iyi davranın
ergenliğini yoğuran sahne tutkularını en çok
her perde alkışında ağlıyorsa hele
acımayın onlara.