Kendiliğinden dengeye gelmeler ve optimal süre

Ooo, fena hâlde iddialı bir başlık! Yok yok yine ahkâm kesmiycem, azıcık içimi dökücem:

Şimdi biz böyle sevdik sevdik sevgimizle besledik ya yanımızda yöremizdeki insanları. Biz aldık zaman ayırdı, biz seçtik mekân eledi, evrene dokunuruz sandık da pek dokunulmaz imiş sonradan bildik ya hani. moving on dedikleri her ne halt ise, onu yapmam lazım galiba. Bir sene devrildi geçti. Bir seneden çok oldu kendi gerçekliğimden kopalı. Artık yeni bir gerçeklik kurmalı. Bak herkes devam ediyor. Sensiz de oluyor. Sen de ol.

Ama biz birbirimizin çok gözyaşını sildik ya çatlak dengim, can özüm, praxis'im, en çok kırdığım, asetad'ım, barışamadığım yarım benim,,
özgürlüğün bedeli bu kadar ağır olmamalı diye bir tek sana döktüğüm gözyaşım acıtır. 

(atarlı giderli postlar dfghj Bİ' BÜYÜYEMEDİM BE)

Gecenin serrinden gunduzun nuruna

Sen uzuluyorsun beni uyku tutmuyor
Senin gozlerin doluyor benim icim kuruyor

Boyleyken de
Benim
Eksik olan.