metrobüs

"mutesekkil"

Ensesinde bir ben vardi, ben mi dogum lekesi mi her neyse iste. Soyle tam tutmalik yerde. Sanki karsisinda bir kadin durmus, biraz uzun bakmis o iki kara kuyuya, yummus gozlerini de onun nefesinden solumus, ici bir havalanmis bir konmus, boynundan tutmus da kucuk parmaginin izi kalmis, oyle. Ne sacmadir, bir saattir uyuyamiyorum, gozumun onunden gitmiyor!

Yillar akitirim baska adamlara da gecenin bir yarisi kulagima o hic firsat bulamadigimin fisiltisi calinir. Sahi, n'olduk biz? Hic olduk mu ya da?

10 kilo verdim. Az daha toparliyim, cok gec kalmadiysam bulucam seni deli bey. Zamani bir butun olarak kabul ediyorum, dun-bugun-yarin'i ayni anda yasiyorum: ben vazgecmiyorum :)