. . .

Üstümüze yazdıklarımın hepsi yalan
onlar olanlar değil olmasını istediklerimdi aramızda
onlar ulaşılmaz dallarında duran hasretlerimdi
onlar susuzluğumdu düşlerimin kuyusundan çekilmiş
ışığa çizdiğim resimlerdi onlar.

Üstümüze yazdıklarımın doğru değil hepsi
güzelliğin
       yani bir yemiş sepeti yahut kır sofrası
sensizliğim
       yani şehrin son köşesinde son sokak feneri oluşum
kıskanışım seni
       yani gözüm bağlı koşuşum geceleyin tirenlerin
                                                                     arasında
bahtiyarlığım
       yani bentlerini yıkıp atan güneşli ırmak.
Üstümüze yazdıklarımın hepsi yalan
üstümüze yazdıklarımın doğru hepsi.

30 Eylül 1960, Laypzig
Nâzım Hikmet Ran
Beyazıt Meydanındaki Ölü