burayı biliyorsun ama bakmadığını varsayıyorum, sen daha az meraklısın çünkü benden.
senden ankaraya dönerken, verdiğimiz kararlara alışmaya çalışırken, bi arkadaşıma attığım bir mesaj var:
- e o zaman sorun yok?
- yok. ama yazık oldu. onu sevdim. her şeyini. kaçamak konuşmalarını, kumral inatçı saçlarını, bana bakışını, dokunuşunu, annesiyle tartışmasını, çocukluğunu, sabrını, gerçekçiliğini ve hayal gücünü. onu sevdim. şimdi bu durumla nasıl baş edeceğimi bilmiyorum.
- bizden her şey olurdu. dost arkadaş sevgili fuck buddy kardeş karıkoca bile. ama uzak mesafe olmazdı.
ne oldu şimdi?
No comments:
Post a Comment