müjde

özlemlerimden dağ yaptım. altında kaldım.

 hiç kimseleri özlememek için hiçbir yerlere gitmedim. özlemler yine beni bırakmadı.

 bize kalan, bazen, özlemleri yaşamak. özlediklerimizle yaşar gibi. belki daha bile dolu.

 beklemek de bir yaşama biçimi bazen. özlemek hele.

 allah herkese taşıyacağı kadar yük verirmiş. herkesin özlemi kendine.

 ve arkadaşlar iyidir ve arkadaşlar değişir ve arkadaşlar zamana yenilmez, uzaklık ne ki!

 ama aşk... o başka bir gecenin konusu olsun bakalım :)

 p.s:

 yan yanayken bütün kalpler birlikte atar. sen uzaklardan haber ver.