Bugun cok komik bir sey oldu. Mete bana ucuz bir intikam yontemi onerdi, sana randevu verecektim de bilet aldiracaktim da bekletecektim de sonra gelmeyecektim. Guldum, hatta ciddi ciddi bu plani parlattim. Star wars'u sececektim cunku sen benim harry potter'imi mahvetmistin. Her izlediginde aklina gelecekti. Hem senle konusmaya devam ederek nereye varacaktim ki? Hangi noktada susacaktik? Bana yaptigin yeterli bir susma sebebi degil miydi? Gulerken gulerken durup "ama bu cocukca olur" dedim, "ben bunu yapacak bir insan degilim". "Sündürmek de cocukca, caada" dedi canim arkadasim. "Buyukler dunyasindaki hangi iliski boyle devam eder soyler misin? Isten ayrildiktan sonra patronunu ziyaret etmeye devam ettin mi? Dersini aldigin hocanin odasina kac kere ugradin sonra? Bir sey bittigi zaman biter, bunu kabul etmemek asil cocukluktur. Inattir."
Tam olarak bu kelimelerle olmasa da bunlari konustuk. Ve ucuz intikam yontemlerine burun kiviran ben - cunku bu bariz bir kotuluktu ve ben o kadar kotu bir insan degildim henuz - bir daha seninle konusmamaya karar verdim.
En azindan bir hafta!
Hamis: Hem zaten gercek askta zaman ve mekan yanilsama degil miydi? Gelecek olan zaten gelmez mi? Kalacak olan kalmaz mi dunden yarina? Olacak olan, olur. Olmayacagi da oldurmak icin inat sacma.
No comments:
Post a Comment