Buradan bakınca her şey daha basit. Ömrümün 7 senesini toplayıp geldiğim bu yabancı odada yıllarca bana ilham veren efemeramı inceliyorum. Kendime dair karanlıkta kalmış pek çok itkiyi keşfettim daha şimdiden. Buradan pek çok sanat eseri çıkar, evet. Ama benim varmak istediğim nokta burası değil: ne insanın inanılmaz hafıza düzlemi, ne biriktirerek ve ilişkilendirerek oluşturduğu muazzam düşgücü koleksiyonu, ne de çocukluk nostaljisi... 8 sene önce bir gazeteden kestiğim mimar ölümü de değil, gezdiğim her yerden topladığım etkinlik broşürleri hiç değil.
Demem o ki benim yolum nokta nokta çizilmiş zaten hem kendim hem kendime kurduğum evren tarafından. Yıllar sadece bu noktaları sıklaştırmış. Benim işim bu noktaları birleştirme oyununu sürdürmekten başka bir şey değil - ki pek severim elim kalem tuttuğundan beri.
İyi ki.
No comments:
Post a Comment