bilirim, gecenin üçüdür en uygun zaman. gece üç vakitlerinde danışırık biz de sevdiklerimizle. gece üç vakitlerinde ayık olandan korkmayacaksın asıl, sen-ben gibidir en çok.
geceleri seven küçük kızlar için hayat yeterince zorken, bir de büyümeleri istenir onlardan. geceden geceye büyürler. gözleriyle, elleriyle, kafalarıyla büyürler - ama fanusları büyümez. sıkışıp nefessiz kalırlar. ve biz, bunun için, onları suçlarız. gönül koyarız. kötü hissederiz kendimizi. tanrım bizi sınıyor mu cezalandırıyor mu, deriz. nesneleştiririz onları, ve canımızı acıtmaz artık. nasılsa kırdığımız bir kapı kulpudur kâlpleri.
yazmak engel değil ölüme, delirmeye.. hangisinden daha çok korkuyorum bilmiyorum. ama gece varsa, ben varsam, gecede uyanık biri varsa, ay tenli aşıklar şarkılara karşılık verse de vermese de sen varsın, biliyorum tanrım. bizler anlamayız işini (ben mesela çok merak ediyorum neden böyle yaptığını).
senden yüz çeviren kullarının yüzlerini avuçlarına al ve doğru yola çağır onları. çünkü ancak sen yapabilirsin bunu. bu hayatı sürdürebilmek için dahi, senden gelecek o nefese muhtacız. bizleri yüz üstü bırakma.
amin.
No comments:
Post a Comment