Selam
Uzundur burayi ic dokme amacli kullanmiyordum. Vakti geldi ki buradayim. Cunku uykuya dalmakta uyanmakta sorun yasiyorum bir suredir. Cunku kendimden beklentilerimi karsilayamiyorum. Aslina bakarsan pek cok sey iyiye gidiyor gibi, ama aslina bakasim yok.
Iyi degilim. Kendimi oyalayacak bir ask hikayesi uyduramiyorum bile. Dramaqueen at her finest. Neyse. Sorun su ki her seyin tam olmasini istedigim gibi olmasini beklemekten, bunu ummaktan ve bunun icin caba gostermekten yoruldum. Hayatin gercekleriyle bir bir yuzlesiyorum. Burjuva hevesleri icinde bir proleterim. Bunu yasarken kendime koydugum limitleri asali cok oldu. Artik hicbir sosyal interaction bana kolay gelmiyor. Gulumsemem donuk. Nesem sahte. Azmim cocuk oyunu. Kendimi kandirisimin git gide daha da farkinda olarak buna devam etmek sacma.
Rolum bitti galiba. Yeni bir oyun kurmak icin de malzemem yok.
Az once cok sevdigim bir abimin hakli sitemine maruz kaldim. Kendime dizdigim mazeretleri bir cirpida alasagi eden bir sey bu, deger verdigim insan goruslerindeki incecik bir catlak. Benim olumum bundan olacak.
Kararlarimi uygulamiyorum. Sozlerimi tutmuyorum. Kendimi artik hic ama hic tanimiyorum ve herhangi bir zamanda tanidigimdan da emin degilim.
Ya bu kadarsam? Buysam yani? Perde kapandiysa ve selama ciktigimda kimse alkislamadiysa? Hatta salon bombossa ve ben gozume giren spotlardan oturu bu gercegi hic gormeden hevesle fuayeye kosturuyorsam? Ya kimse makyajsiz ve kostumsuz halimi gormek istemiyorsa? Buysa yani, gorup gorecegim, gozlerime bakip gulumseyen son kisi yarimakyajli bir kulis kiziysa, bensem?
Artik dusunmek istemiyorum.
Yarin yeni bir gun.............!
No comments:
Post a Comment